Blog

Co-regulatie betekent dat twee of meer mensen samen emoties reguleren. Dit gebeurt meestal binnen relaties, zoals die tussen een ouder en een kind, een docent en een leerling of tussen partners.

Baby’s kunnen zichzelf nog niet kalmeren en hebben daarom de nabijheid van hun moeder nodig. Door de baby vast te houden, zachtjes te praten of door gewoon dichtbij te zijn, krijgt de baby het signaal dat alles veilig en in orde is.

Ook jonge kinderen zijn nog niet volledig in staat hun emoties zelf te reguleren. Dit leren ze door in contact te zijn met hun ouders en met name de moeder. Bij co-regulatie speelt het zenuwstelsel van de moeder een zeer belangrijke rol. Wanneer zij rustig en ontspannen is, voelt het kind zich veilig en leert het kind hoe het zichzelf kan kalmeren.

Bijvoorbeeld als een kind overstuur is, helpt een ouder door kalm te blijven, het kind gerust te stellen en aanwezig te blijven in het moment. Door lichaamstaal, rustige woorden, intonatie, aanraking en gedrag helpt de ouder het kind te kalmeren. Zo leert het kind op lange termijn de vaardigheden om zich zelf te reguleren.

Als een ouder veel stress ervaart of getraumatiseerd is, kan het voor het kind moeilijk worden om een gevoel van veiligheid te ervaren via het zenuwstelsel van de ouder. Co-regulatie wordt hierdoor bijna niet mogelijk, waardoor het kind ook meer moeite kan hebben om zelfregulatie te leren.

Co-regulatie is dus zeer belangrijk voor de emotionele ontwikkeling van kinderen en volwassenen en ook om de vaardigheden van zelfregulatie aan te leren.

Wanneer co-regulatie onvoldoende heeft plaatsgevonden, kan de baby moeite ervaren om zichzelf gerust te stellen en te kalmeren. Dit kan leiden tot verhoogde stress, spanning en gevoelens van onveiligheid, zowel tijdens de kindertijd als later in het volwassen leven.