Inzicht in Adverse Childhood Experiences
Wat zijn Adverse Childhood Experiences (Ace’s) ?
En wat is het verschil tussen Overt (aanwijsbaar) trauma en Covert (subtiel/onzichtbaar) trauma?
Adverse Childhood Experiences zijn ervaringen en situaties die iemand heeft meegemaakt in zijn of haar jeugd. Ervaringen en situaties, die een nadelige invloed hebben gehad en de persoon hebben gevormd hoe hij of zij nu is. Adverse Childhood Experiences (ACEs), oftewel schadelijke of nadelige ervaringen uit de kindertijd kunnen ernstige en langdurige gevolgen hebben voor de persoon op fysiek, emotioneel en mentaal gebied.
Deze Adverse Childhood Experiences, ook wel kindertrauma’s genoemd kunnen zowel Overt zijn (duidelijk ernstige gebeurtenissen en situaties) en Covert (subtiele trauma’s waar je misschien geen weet van hebt, maar die je tot op de dag van vandaag negatief kunnen beïnvloeden).
- Overt trauma: Dit type trauma verwijst naar duidelijke, direct waarneembare gebeurtenissen of ervaringen die als traumatisch worden beschouwd. Voorbeelden van Overt trauma zijn fysiek geweld, natuurrampen, oorlog, seksueel misbruik en ernstige ongevallen. Deze gebeurtenissen zijn meestal duidelijk en voor anderen zichtbaar en worden vaak als traumatisch erkend door zowel de persoon zelf als de samenleving.
- Covert trauma: In tegenstelling tot Overt trauma, verwijst Covert trauma naar meer subtiele, verborgen, of emotioneel ingrijpende ervaringen die niet altijd direct als traumatisch worden herkend, maar toch schadelijk kunnen zijn voor het individu. Voorbeelden van covert trauma zijn langdurige emotionele verwaarlozing, psychologisch misbruik, voortdurende vernedering, constante kritiek of emotionele afwijzing, het niet leren van grenzen aangeven of het langdurig blootgesteld worden aan stress. Deze ervaringen kunnen diepe emotionele littekens veroorzaken, maar ze worden soms niet meteen als traumatisch herkend, vooral niet als ze geleidelijk in de loop van de tijd plaatsvinden.
Het belangrijkste verschil tussen beide ligt in hun waarneembaarheid en erkenning, maar beide soorten trauma kunnen aanzienlijke gevolgen hebben voor iemands emotionele -, mentale -en fysieke welzijn. Bij Covert trauma kan het zelfs zo zijn dat het zeer lang duurt en dat het tot op de dag van vandaag een enorme impact heeft op iemand.
Hoe meer je begrijpt wat er is gebeurt, bewust wordt, hoe meer dat ervoor zorgt dat we zachter worden voor ons zelf en dat is belangrijk in het helingsproces. Het is vaak niet wat er is gebeurt maar hoe was de betekenis van die gebeurtenis voor die persoon. Daarom heeft de één er wel last van en de ander niet. We realiseren ons vaak niet bij Covert trauma hoe bepaalde gebeurtenissen ons gevormd hebben.
Het begrijpen van ACE’s is heel belangrijk omdat het kan helpen bij het ontwikkelen van strategieën en het bieden van ondersteunende maatregelen om kinderen te beschermen tegen dergelijke traumatische ervaringen en hoe om te gaan met bepaalde situaties. Ook het begrijpen waar de belemmerende overtuigingen vandaan komen, het ontrafelen van het trauma als het ware, kan zeer helpen en ondersteuning bieden aan diegene die ACEs hebben meegemaakt en bevordert daarmee hun veerkracht en herstelproces.
Trauma heeft niet alleen invloed op onze geestelijke gezondheid, het verandert ook ons lichaam en mind-systeem. Leven met onbehandeld trauma kan enorme pijnlijke gevolgen hebben, niet alleen voor onze geest, maar ook voor de manier waarop ons lichaam functioneert. Ervaringen van stress en trauma hebben diepe sporen.
Havening is een vorm van therapie die ingezet kan worden om eenvoudig en effectief stress-gerelateerde problemen en angsten te verminderen of oplossen. Ons brein is instaat om te veranderen en te helen. Als wij ons brein Helen, dan helen we ons lichaam.
Havening is een psycho-sensorische therapie, waarbij gebruik wordt gemaakt van ontspannende aanraking bij de bovenarmen, de handpalmen en het gezicht, in combinatie met psychologische afleidingen. Hierdoor wordt je in staat gesteld om diepgaand trauma op een relatief eenvoudige wijze te verwerken en waarbij je niet heel lang in de pijn van het trauma hoeft terug te gaan.
De triggers zijn niet langer emotioneel geladen of minder geladen, waardoor je niet langer getriggerd wordt door pijnlijke herinneringen en ervaringen. Als dat gebeurt, dan kan er ruimte ontstaan voor herstel en nieuw gedrag en mogelijkheden.
